سه شنبه, 29 مهر 1393

شپش

شپش‌ها ممکن است انسان‌ها، حیوانات پستاندار یا پرندگان را مبتلا کنند. برای مبارزه با شپش در سگ‌ها و گربه‌ ها داروهای موثری وجود دارند که می‌توانید از داروخانه‌ های حیوانی تهیه کنید. برای جلوگیری از آلوده شدن سگ و گربه به شپش و کنه می‌توان از قطره‌ های مخصوص استفاده کرد. این قطره ‌ها را باید هر چند ماه یک بار و دقیقاً مطابق با دستور مصرف پشت گردن حیوان چکاند. ممکن است بعضی از این قطره ‌ها  هم برای سگ و هم برای گربه مناسب باشند ولی معمولاً اینطور نیست. هرگز قطرۀ مخصوص گربه را برای سگ‌ها یا قطرۀ مخصوص سگ‌ها را برای گربه‌ ها استفاده نکنید. واکنش سگ‌ها و گربه ‌ها به مواد مختلف متفاوت است و استفاده از داروهای یک حیوان برای حیوان دیگر می‌تواند عوارض وخیمی ‌در پی داشته باشد. قطره‌ ها و داروهای ضد شپش و ضد انگل را دقیقاً بر اساس دستور پشت آنها مصرف کنید. این داروها در واقع سمّ ضعیف شده هستند و عدم رعایت میزان تجویز شده بر اساس وزن حیوان می‌تواند به بیماری و حتی مرگ حیوان منجر شود. حتی قطره ‌ها و پودرهایی که برای جلوگیری از آلوده شدن حیوان به انگل‌های پوستی مصرف می‌شوند، نمی‌توانند 100 درصد جلوی حملۀ این انگل‌ها را بگیرند. بهتر است هر چند روز یک بار، زیر پوست، زیر و داخل گوش‌های حیوان را به دقت بررسی کنید. 
 
یکی از راه‌های مقابله با شپش در حیوانات مختلف، استفاده از پودر Bolfo است. این پودر را می‌توان از داروخانه‌ های حیوانی خریداری کرد و برای انواع حیوانات مثل سگ، گربه، اسب، خر و غیره به کار برد. کافیست مقدار کمی ‌از پودر را روی پوست حیوان بریزید و با یک برس در خلاف جهت موها شانه کنید تا پودر به داخل پوست حیوان نفوذ کند. پودر باید روی پوست باقی بماند، نیازی به شستن سگ نیست. توجه کنید که‌ این پودر نیز یک سم است و زیاده‌روی در مصرف آن می‌تواند به بیماری حیوان منجر شود.
در صورت مشاهدۀ شپش روی حیوان، علاوه بر خود حیوان، محل زندگی حیوان نیز باید با اسپری‌های مخصوص یا پاشیدن مقدار کمی پودر بولفو از تخم‌های احتمالی انگل پاک شود چون در غیر این صورت، حیوان در چند هفتۀ آینده دوباره به شپ مبتلا می‌شود.
تذکر:  قطره‌ های ضد انگل‌های پوستی و پودر بولفو برای حیوانات کمتر از 3 ماه خطرناک هستند.
 

Trichodectidae
یک نوع انگل بسیار ریز (1 تا 1.5 میلیمتر) است که می‌تواند سگ‌ها، گربه ‌ها، اسب‌ها و خوکچه‌ های هندی را مبتلا کند. انواع مشابه ‌این انگل می‌توانند پرنده ‌ها را نیز مبتلا کنند. این انگل برخلاف کنه از خون تغذیه نمی‌کند بلکه از خود موها تغذیه می‌کند. این انگل‌ها خیلی سریع تخم‌گذاری می‌کنند و می‌توان هم خود آنها و هم تخم‌های آنها را با چشم غیر مسلح دید. روش مبارزه با این انگل‌ها دقیقاً مثل شپش‌هاست. ساده‌ترین راه برای خلاص شدن از این انگل، کوتاه کردن موهاست. می‌توان از داروها نیز استفاده کرد. مواد موثر برای مقابله با این انگل عبارتند از: Fipronil, Avermectine یاPropoxur. برای آنکه نسل‌های بعدی انگل نیز از بین بروند، 2 تا 4 هفته پس از درمان اولیه، درمان باید تکرار شود. محل زندگی سگ نیز باید ضد عفونی شود تا تخم‌های انگل دوباره به حیوان منتقل نشوند.
 

کنه     

کنه ‌ها معمولاً در بوته‌ ها و علف‌ها به انتظار یک حیوان یا انسان می‌مانند و به محض آنکه فرصتی گیر می‌آورند روی حیوانات یا انسان‌ها می‌پرند و خود را به آنها می‌چسبانند. آنها در هوای گرم و مرطوب فعال‌تر هستند ولی تنها در هوای سردتر از منفی 20 درجه می‌توان از شرّ‌ آنها کاملاً مصون ماند. کنه ‌ها می‌توانند بیماری‌های مختلف را به بدن حیوان یا شخص منتقل کنند و خطرناک هستند. معمولاً سه روز طول می‌کشد تا کنه در بدن شکار خود (!) جاگیر شود بنابراین اگر در یکی دو روز اول از بدن جدا شوند نمی‌توانند خطر جدی داشته باشند. بهترین راه مبارزه با کنه ‌ها این است که بعد از گشت و گذار در بیابان، جنگل، پارک، باغ و غیره  بدن خود و حیوان خود را به دقت بررسی کنید تا مطمئن شوید مهمان ناخوانده‌ای ندارید. کنه‌ها معمولاً در جاهای گرم و مرطوب بدن ساکن می‌شوند. در مورد سگ‌ها، گربه‌ها و حیوانات جونده مخصوصاً زیر بغل‌ها (زیر پاها)، زیر گردن، زیر و داخل گوش‌ها محل مناسبی برای زندگی کنه‌ها هستند.
 
ظاهر
کنه ‌ها ممکن است سیاه، قرمز، رنگ عدس یا رنگ پوست انسان باشند. آنها سر و دست و پاهای خود را به داخل پوست فرو می‌برند و ممکن است چنان استتار شوند که به سادگی قابل دیدن نباشند ولی تقریباً همیشه با کشیدن دست روی پوست می‌توان برآمدگی را تشخیص داد. کنه ‌ها بسیار ریز هستند ولی به محض خوردن خون میزبان خود چندین برابر بزرگ می‌شوند. این شکل، جثۀ یک کنه را با یک کبریت مقایسه می‌کند.
 
 
بیرون کشیدن کنه ‌ها
 اگر کنه جاگیر شده و به بدن چسبیده است، برای بیرون کشیدن آن از دست استفاده نکنید چون ممکن است نیمی ‌از بدن کنه داخل پوست باقی بماند. در صورتی که دست و پای کنه در زیر پوست شما یا حیوانتان باقی مانده است، باید به پزشک مراجعه کنید چون این مسئله در طول چند روز می‌تواند مشکلات بسیار حادی ایجاد کند.
 
 
 
 
هرگز روی کنه مادۀ شیمیایی یا کرم یا الکل نمالید. این کار به بیرون آمدن کنه کمکی نمی‌کند و درست نتیجۀ عکس دارد چون کنه به محض احساس خطر تمام مواد سمی ‌بدن خود را داخل بدن میزبان خود خالی می‌کند.
برای بیرون کشیدن کنه انبرهای خاص پلاستیکی یا فلزی وجود دارند. این انبرها در شکل‌های مختلف در بازار عرضه می‌شوند ولی بیرون کشیدن کنه مانند باز کردن یک قطعه به وسیلۀ آچار یا انبردستی است. برای این کار باید سر انبر را زیر بدن حیوان قرار داد و انبر را پیچاند. بعد از دو سه دور پیچاندن، کنه بیرون می‌آید. بهتر است کنه را داخل دستشویی بیندازید.