هضم گوشت (مهم نیست چه نوع گوشتی باشد) در بدن سخت​تر از غذاهای گیاهی است. ۲ تا ۲.۵ ساعت طول می​ کشد تا سبزیجات و غلات  به روده برسند، این مدت برای گوشت حداقل ۴ ساعت است. در نتیجه، قبل از اینکه گوشت به روده برسد در بدن فاسد شده و مواد سمی و آمین​هایی تولید می​ کند که:

۱-      در جگر و کلیه​ها و رودۀ بزرگ انباشته می​ شوند.

۲-       باکتری​های مفید بدن را نابود می​ کنند (بخصوص باکتری​هایی که مسئول تولید ویتامین​های B complex هستند).

۳-      باعث فساد در قسمتی از رودۀ کوچک می​ شوند که مسئول وارد کردن مواد متابولیزه شدۀ غذا به جریان خون است.

علاوه بر این، طول رودۀ انسان خیلی بلندتر از رودۀ حیوانات گوشت​خوار است و به همین دلیل گوشت فاسد شده به مدت زمان بیشتری نیاز دارد تا از رودۀ انسان عبور کند. این امر خطر ابتلا به بیماری​ها، زخم​ها و سرطان روده را به شدت افزایش می​​دهد.

 

گوشت، عامل ایجاد کیست​ها، تومورها، سخت شدن شرایین و سکته
اسیدهای چرب اشباع شده گوشت و سایر غذاهای حیوانی در اطراف اندام​های حیاتی و رگ​های خونی جمع شده و می​توانند باعث پیدایش کیست​ها، تومورها و سخت شدن شرایین شوند. سخت شدن شرایین در ناحیۀ قلب و مغز، می​تواند باعث سکتۀ قلبی و مغزی شود.

 

قدرت تجزیه و تحلیل کمتر
بدن برای هضم انواع گوشت و تخم​مرغ به اکسیژن بیشتری احتیاج دارد، در نتیجه بعد از خوردن گوشت و تخم​مرغ سرعت تنفس بالا می​رود و قابلیت تجزیه و تحلیل توام با آرامش در شخص کم می​شود. این مسئله می​تواند باعث ایجاد حالت تدافعی، بدگمانی، سختی و حتی گاهی تهاجمی در شخص شود.

 

گوشت، عامل سرطان زا
علاوه بر سرطان روده، مصرف زیاد گوشت، می​تواند خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده، سرطان سینه، سرطان پروستات و سرطان کلیه را نیز افزایش دهد. از طرف دیگر، یک تغذیۀ گیاهی متنوع می​ تواند خطر ابتلا به سرطان دهان، معده، لوزالمعده، روده، تخمدان و مثانه را کاهش دهد.

 

پری بیوتیک​ها، آنتی بیوتیک​ها و مواد هرمونی، عامل انواع بیماری​ها
علاوه بر بیماری​هایی که ترکیبات طبیعی موجود در گوشت و سایر محصولات حیوانی احتمال ابتلا به آنها را افزایش می​دهند، نباید شرایط پرورش حیوانات پرورشی را نیز فراموش کنیم. در دامداری مدرن، استفاده از مواد هرمونی برای پروار کردن حیوانات پرورشی در کوتاه​ترین زمان ممکن یک مسئلۀ کاملاً رایج است. این مواد هرمونی، از طریق مصرف فرآورده​های حیوانی به بدن مصرف کنندگان منتقل می​شوند و می​توانند دست در دست عوامل دیگر داده، باعث بروز انواع  بیماری​ها شوند. از طرف دیگر، از آنجا که شرایط زندگی حیوانات در دامداری​های صنعتی پاسخگوی نیازهای جسمی و عاطفی آنها نیست، این حیوانات به شدت مستعد ابتلا به بیماری​های عفونی هستند. برای آنکه خطر مرگ و میر حیوانات بر اثر ابتلا به بیماری​های عفونی را کاهش دهند، به صورت مرتب مقداری پری بیوتیک (داروهای ضد بیماری​های عفونی که قبل از ابتلا به بیماری عفونی مصرف می​شوند) و آنتی​بیوتیک به حیوانات می​خورانند. در نتیجه با مصرف گوشت، لبنیات و تخم مرغ مقدار زیادی پری​بیوتیک و آنتی​بیوتیک وارد بدن مصرف کنندگان می​شوند که باکتری​های مفید بدن را نابود می​کنند، مقاومت شخص در برابر بیماری​ها را کاهش می​دهند و تاثیرپذیری در مقابل آنتی​بیوتیک​هایی که شخص در زمان بیماری مصرف می​کند را کاهش می​دهند.