از نظر بسیاری از صاحب‌نظران علم تغذیه، ماهی یک غذای سالم است. میزان چربی‌های اشباع شده در ماهی بر خلاف انواع گوشت‌های دیگر کم است. علاوه بر این، وجود اسیدهای چرب امگا ۳ با زنجیرۀ طولانی در آن، آن را به غذایی مناسب برای جلوگیری از بیماری‌های قلبی-عروقی تبدیل می‌کند. این اسیدهای چرب عبارتند از:

  (EPA) Eicosapentaenoic Acid

 (DHA) Docosahexaenoic Acid

 

مضرات ماهی

نکته‌ای که اغلب در مورد مصرف ماهی به فراموشی سپرده می‌شود، آلودگی آب رودخانه‌ها، دریاها و اقیانوس‌هاست. ماهی می‌تواند منبع آلودگی متیل مرکوری (methylmercury) و سایر فلزات سنگین و همچنین، انواع آلودگی‌های دیگر دریاها مانند پلاستیک باشد. مصرف متیل‌مرکوری می‌تواند منجر به عوارض ذیل شود:

-          ابتلا به فشار خون بالا

-          عملکرد عصبی معیوب در جنین

-          ناباروری

-          سرطان

 

علاوه بر این، شرایط بسیار نامناسب زندگی ماهی‌ها در پرورشگاه‌های ماهی، چه پرورشگاه‌هایی که در داخل دریاها و اقیانوس‌ها ایجاد شده‌اند و چه پرورشگاه‌های مصنوعی، ماهی‌ها را به منبع انواع انگل‌ها تبدیل می‌کند. برای کسب اطلاعات در مورد زندگی ماهی‌های پرورشی به این صفحه مراجعه کنید.

 

آیا این اسیدهای چرب مفید تنها در ماهی وجود دارند؟

نه! اسیدهای چرب امگا ۳ با زنجیرۀ کوتاه یا آلا که مهم‌ترین اسید چرب موجود در ماهی است و می‌تواند در بدن به  اسیدهای چرب امگا با زنجیرۀ طولانی (DHA و EPA) نیز تبدیل شود، به فراوانی در برخی روغن‌های گیاهی مثل روغن گردو، روغن کتان، شاه‌دانه، سبزیجات با برگ‌های سبز تیره، سبزیجات معطر و غیره نیز وجود دارد.  همچنین، ماهی‌ها اسیدهای چرب با زنجیرۀ بلند DHA و EPA را مستقیم یا غیر مستقیم از جلبک‌های ریز دریافت می‌کنند. امروزه بسیاری از تولید کنندگان مکمل‌های غذایی، با کشت این جلبک‌ها، قرص‌های امگا ۳ با زنجیرهٔ بلند گیاهی به بازار عرضه می‌کنند. از آنجا که این جلبک‌ها به صورت آزمایشگاهی کشت می‌شوند شامل آلودگی‌های دریاها نیستند در حالی که همان چربی‌های امگا ۳-‌ای را شامل می‌شوند که در ماهی هست. برای اطلاعات بیشتر در این مورد به این صفحه مراجعه کنید.