- توضیحات
- نوشته شده توسط: تالین ساهاکیان
شکار قاچاق
این عکسها، محیطبانان مسلح در کشور کنیا را نشان میدهند که شبانهروز از آخرین کرگدن شمالی سفید نر بر روی کرهٔ زمین در برابر شکارچیان قاچاق محافظت میکنند:
این کرگدن، آخرین شانس برای بقای نسل خودش است و برای حفظ جان او با یک عمل جراحی قسمت بزرگی از شاخ او را بریدهاند تا کمتر مورد توجه شکارچیان قاچاق قرار بگیرد. با این وجود، این محیطبانان با قبول وظیفهٔ محافظت از جان او، جان خود را به خطر انداختهاند و هر لحظه در خطر جدی حملهٔ شکارچیاناند. شاید اولین سوالی که با نگاه کردن به این عکسها و عکسهای مشابه در ذهن بیننده تداعی شود این باشد:
«آیا واقعاً وضعیت تا این حد بد است؟»
متاسفانه پاسخ به این سوال مثبت است. در سالهای اخیر، بیشتر ذخایر حیات وحش آفریقا و برخی نقاط دیگر زمین توسط شکارچیان به یغما رفتهاند، حیوانات بیشماری با بیرحمی تمام کشته شدهاند و بسیاری از گونهها نابود شدهاند یا در خطر نابودیاند. مسئول این شکارها باندهای جنایتکار بینالمللی فوقالعاده قوی و سازمان یافتهاند که برای رسیدن به هدف خود از هیچ جنایتی فروگذار نمیکنند. این گروهها بسیار مجهزند و معمولاً با هلیکوپترها و کلاشینکوف برای شکار میآیند. در ۱۰ سال گذشته فقط در آفریقا ۱۰۰۰ محیطبان توسط آنها کشته شدهاند.
قضیه به اینجا هم ختم نمیشود: در ماه مارچ ۲۰۱۷، قاچاقچیان شاخ، شبانه مخفیانه وارد باغوحشی در اطراف پاریس شدند و Vince، یک کرگدن سفید نر چهار ساله را سلاخی کردند و شاخش را بریدند. شکار غیر قانونی کرگدنها برای شاخ همیشه وجود داشته ولی سلاخی یک حیوان در یک باغوحش برای شاخ تا کنون بیسابقه بوده است.
دلایل گسترش شکار قاچاق و تاثیرات آن بر جان حیوانات و محیط زیست
شکار غیر قانونی حیوانات، چیز تازهای نیست ولی چه چیزی سبب شده است که به این ابعاد باور نکردنی برسد؟ داستانی که یک سر آن در آفریقا و مکزیک و اندونزی و سایر نقاط دنیا با تنوع زیستمحیطی زیاد است، سر دیگرش در ناحیهای دیگر در جنوب شرقی و شرق آسیاست. بازار اصلی شکار قاچاق در منطقهای مثلثشکل است که سه راس آن در میانمار (کشوری در جنوب شرقی آسیا)، لائوس (کشوری در جنوب شرقی آسیا) و تایلند قرار دارند. در این بازار که هیچ نظارتی هم بر آن نیست، اعضای هر حیوان کمیابی را میتوان خریداری کرد:
شاخ کرگدن:
در کشورهای آسیای جنوب شرقی و مخصوصاً در چین، مردم فکر میکنند شاخ کرگدن خواص درمانی دارد مثلاً خوردن پودر شاخ کرگدن میتواند حصبه را درمان کند یا اثر زیادهروی در خوردن الکل را مهار کند یا باعث جوانی شود. این در حالی است که شاخ کرگدن از کراتین تشکیل شده است، همان پروتئینی که ناخنهای ما از آن درست شدهاند و هیچ خاصیت درمانی یا مثبت بر سلامتی انسان ندارد. متاسفانه در این کشورها عامهٔ مردم از آنچه بر سر حیوانات میآید هم بیخبرند مثلاً بر اساس نظرخواهیها، بیشتر مردم چین فکر میکنند شاخ کرگدن مثل ناخن دراز میشود و این شاخها به صورت قانونی از کرگدنها بریده شدهاند و کرگدنها حالا شاخ جدید دارند. بد نیست بدانیم هر کیلوگرم پودر شاخ کرگدن به قیمت ۷۵ هزار دلار فروخته میشود. به عبارت دیگر، قیمت شاخ کرگدن از هروئین بالاتر است. بیشتر حیواناتی که مورد حملهٔ شکارچیان قرار میگیرند کشته میشوند ولی حتی اگر زنده بمانند با یک نقص عضو بسیار بد باید به زندگی خود ادامه دهند و اگر توسط محیطبانان کشف نشوند به احتمال زیاد تا چند روز بر اثر عفونت زخمها میمیرند.
عاج فیل:
برای برخی ملل، مثل چینیها و هونگکنگیها، داشتن مهر و مجسمههای ساخته شده از عاج فیل نشانهٔ ثروت و موقعیت اجتماعی بالاتر است. با رشد اقتصادی در کشورهای آسیای جنوب شرقی و بزرگ شدن طبقهٔ متوسط، مرتب بر میزان تقاضا برای عاج فیل افزوده میشود طوری که بازار، جوابگوی میزان تقاضا نیست. قیمت هر کیلوگرم عاج فیل، در این بازارها حدود ۱۰۰۰ دلار است.
پوست و خرطوم فیل
سر، پنجهها، آلت تناسلی، استخوانها و پوست گربهسانان بزرگ
استخوانهای زرافهها:
برخی از افراد در آسیای جنوب شرقی فکر میکنند خوردن استخوان زرافه اثر مثبتی در درمان بیماری ایدز دارد!
مایع صفرای خرسهای قهوهای:
طب سنّتی چین، خواص درمانی برای این ماده بر شمرده است و این باعث درد و رنج و شکنجهٔ خرسهای قهوهای زیادی شده است. برای آگاهی بیشتر به این صفحه مراجعه کنید.
حیوانات زندهٔ کمیاب و در حال انقراض:
این حیوانات شامل پرندگان، اسبهای دریایی، مارها، لاکپشتها و ماهیها هستند که به قیمتهای نجومی به کلکسیونرها فروخته میشوند.
گیاهان کمیاب از سراسر دنیا
گوشت، سر و پنجههای گوریلها و اورانگوتانها
بچههای زندهٔ حیواناتی مانند اورانگوتان
...
خلاصه آنکه این لیست بسیار بلند است. هر چه حیوانی کمیابتر باشد و ممنوعیت شدیدتری برای شکارش وجود داشته باشد، قیمت آن بالاتر است. خریداران، معمولاً ثروتمندان چینی، هنگکنگی و سایر اقوام آسیای شرقی و جنوب شرقیاند.
برای تامین تقاضای این بازار، حیوانات در هیچ جای دنیا در امان نیستند و هر چه تنوع زیستمحیطی یک منطقه بیشتر باشد بیشتر مورد تهاجم شکارچیان قاچاقی قرار میگیرد:
- در مکزیک ماهیهای توتوابا که بیشتر از دو متر طول دارند به صورت غیر قانونی شکار میشوند و کیسهٔ هوای آنها به قیمت چند هزار دلار فروخته میشود.
- در اکوادور خیارهای دریایی به صورت غیر قانونی شکار میشوند و در آسیا فروخته میشوند. از این حیوانات برای پختن یک نوع سوپ گرانقیمت استفاده میشود. از سال ۲۰۰۰ تا کنون تعداد این حیوانات در اکوادور به شدت کاهش پیدا کرده است.
- در برزیل، پلنگها و سایر گربهسانان بزرگ برای دندانها، پنجهها و پوستشان شکار میشوند و در بازار چین فروخته میشوند.
- در کشور غنا، در نتیجهٔ شکار بیرویهٔ طوطی خاکستری نسل این حیوان تقریباً نابود شده است.
- در آفریقای جنوبی، در سال ۲۰۱۵، ۱۱۷۵ کرگدن شکار شدند. این تعداد ۹۰ برابر تعداد کرگدنهای شکار شده در سال ۲۰۰۷ بود.
- در آفریقا هر ساله ۳۰ هزار فیل برای عاج کشته میشوند. این یعنی در هر ۱۸ دقیقه یک فیل شکار میشود. در اوایل قرن بیستم، حدود ۵ میلیون فیل در آفریقا زندگی میکردند. امروزه فقط ۴۰۰ هزار فیل ساوانا و بین ۵۰ تا ۱۰۰ هزار فیل جنگلی در آفریقا وجود دارند. به عبارت دیگر، ۹۰ درصد جمعیت فیلها در آفریقا نابود شده است.
- در فاصلهٔ بین سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۴، ۲۰ درصد حیوانات در کشور سلوس که دارای تنوع جانوری کمنظیری است نابود شدهاند (از جمله فیلهای ساوانا).
- در اندونزی هر سال ۶۰۰۰ گوریل برای گوشتشان شکار میشوند. همچنین، شکارچیان اورانگوتانهای مادر را میکشند تا بچههای آنها را اسیر کنند و بفروشند.
بد نیست بدانیم فقط حیوانات شکار شده قربانیان شکار قاچاق نیستند. در سال ۲۰۱۵ شکارچیان فیل، به جای کشتن فیلها با شلیک اسلحه، در یک چالهٔ آب در یک پارک محافظت شده در کشور زیمبابوه که آبخوری فیلها بود سم سیانید ریختند. در نتیجهٔ این کار ۱۰۰ فیل جان خود را از دست دادند ولی مسلماً فیلها تنها قربانیان این عمل جنایتکارانه نبودند بلکه تمام حیواناتی که آنجا آب میخوردند تلف شدند. علاوه بر این، شکارچیان قبل از حمله به گلههای فیل و کرگدن، کرکسها و لاشخورهای آن منطقه را میکشند تا از پرواز آنها بر بالای سر جنازههای فیلها و کرگدنها و جلب توجه محیطبانان به آن منطقه جلوگیری کنند. در نتیجهٔ این استراتژی، تعداد کرکسها و لاشخورها در آفریقا به شدت کاهش یافته است. علاوه بر این، اگر بچههای یتیم شدهٔ حیوانات قربانی به موقع توسط محیطبانان کشف نشوند آنها نیز در نتیجهٔ شوک از دست دادن مادر، گرسنگی و تشنگی میمیرند.
مبارزه با شکار قاچاق
درآمد سالانهٔ شکار قاچاق ۲۰ میلیارد دلار برآورد میشود. تعجبی ندارد که باندهای شکار قاچاق روز به روز سازمانیافتهتر و مجهزتر میشوند. این باندها در همهٔ مراحل از شکار گرفته تا عبور دادن اعضای حیوانات یا حیوانات زنده از فرودگاهها و مرزهای زمینی تا فروش در کشورهای مقصد فعالاند. بدیهی است که مبارزه با چنین باندهای سازمان یافتهای یک مبارزهٔ نفسگیر است که حمایت تمام دستاندرکاران و از همه مهمتر دولتها را طلب میکند.
برخی از سازمانهای حمایت از محیط زیست از چندین دهه پیش برای پایان دادن به شکار قاچاق در تلاشاند. آنها:
- توجه دولتهای کشورهای آفریقایی و سایر کشورها با تنوع زیستمحیطی زیاد را به پیآمدهای شکار قاچاق جلب میکنند و آنها را متقاعد میکنند قوانین سختگیرانهتری در زمینهٔ شکار قاچاق وضع کنند و نظارت بیشتری اعمال کنند. بدیهی است که چنین کاری همیشه آسان نیست مخصوصاً که برخی از این دولتها به شدت دچار فساد مالیاند و در مقابل گرفتن باج، چشم خود را بر روی شکارها میبندند.
- در کشورهای آفریقایی و کشورهای دیگر که معمولاً هدف شکارچیان قرار میگیرند محیطبانان را مجهز میکنند و آموزش میدهند تا کارآمدتر در مقابل شکارچیان ایستادگی کنند. همچنین، مرزبانان و ماموران فرودگاهها در همهٔ کشورها را برای کشف حیوانات قاچاق شده آموزش میدهند.
- به مردم محلی برای برپایی نقاهتگاهها برای درمان حیوانات زخمی که هنوز زندهاند و همچنین، بچههای یتیم قربانیان کمک میکنند.
- دولتها را تشویق می کنند قوانین سختگیرانهتری برای خرید و فروش یا نقل و انتقال محصولات شکار قاچاق وضع کنند و مجازات سنگینتری برای این جرایم در نظر بگیرند. برای نمونه فروش عاج فیل که در سال ۱۹۹۷ در اروپا ممنوع شده بود بعد از مدتها تلاش به تازگی در آمریکا نیز تصویب شد. همچنین، دولت میانمار قول داده است تا چند سال آینده از فروش محصولات شکار قاچاق در کشورش جلوگیری کند. دولت چین نیز قولهایی در این زمینه داده است و قدمهایی برداشته است.
در کنار همهٔ اینها تلاشها نباید فراموش کنیم تا وقتی تقاضا هست این جنایتها ادامه خواهند داشت و موثرترین کار برای پایان دادن به شکار قاچاق، آگاه کردن عامهٔ مردم از این جنایتها و مبارزه با ناآگاهی است.
چه کاری از دست ما بر میآید؟
اگر به کشورهای دیگر سفر میکنیم مراقب سوغاتیهایی که میخریم باشیم. محصولاتی را بخریم که در آنها از هیچ چیز حیوانی استفاده نشده است. مراقب باشیم سوغاتیهایمان ردّ خون از خود به جا نگذارند.
- توضیحات
- نوشته شده توسط: تالین ساهاکیان
اخته کردن حیوانات در دامداریها
بیشتر حیوانات پرورشی در دامداری صنعتی (و حتی در بسیاری از دامداریهای سنّتی) به نوعی قطع عضو میشوند:
۱- خوکها: دندانهای نیش و دم خوکها بریده میشود.
۲- گاوها و بزها: شاخهای گاوها و بزها بریده یا سوزانده میشود.
۳- گوسفندها: دم گوسفندها بریده میشود.
۴- بوقلمونها: نوک، چنگالها همهٔ بوقلمونها و همچنین قسمت قرمزرنگ جلوی سینهٔ بوقلمونهای نر چیده میشود.
۵- مرغها: نوک مرغها چیده میشود.
علاوه بر این، اکثریت قریب به اتفاق حیوانات نر پستاندار شامل خوکها، گاوها، بزها و برهها را اخته میکنند مگر آنکه قرار باشد حیوان نر را قبل از رسیدن به سن بلوغ به کشتارگاه بفرستند یا برای گرفتن اسپرم استفاده کنند. برای مشاهدهٔ برخی آمار رسمی در این زمینه به این صفحه مراجعه کنید.
چرا حیوانات نر را اخته میکنند؟
برای این کار چند دلیل وجود دارد:
۱- گوشت حیوانات نر بالغ معمولاً بعد از پخته شدن مزه و بوی بدی دارد که به مذاق مصرف کنندگان خوش نمیآید. اخته کردن این مزه و بوی بد را تا حد زیادی کنترل میکند.
۲- حیوانات نرِ بالغ در مقایسه با حیوانات ماده، سرسختی و رفتارهای تهاجمی بیشتری نشان میدهند و نگه داشتن آنها در زندانهایشان سختترو پرهزینهتر است. علاوه بر این، حیوانات نر پس از رسیدن به بلوغ با حیوانات نر دیگر کشمکش دارند و درگیر میشوند. این رفتارها در دامداریهای صنعتی که شرایط زندگی اسفبار است تشدید میشود. اخته کردن حیوانات سبب کاهش مقاومت و رفتارهای تهاجمی آنها میشود.
۳- در مورد حیواناتی مانند گوسفندها که حیوانات نر و ماده در کنار هم نگهداری میشوند، دامداران با اخته کردن حیوانات نر از باردار شدن حیوانات ماده در خارج از برنامهٔ زمانی که آنها مشخص کردهاند یا بارداری زودهنگام جلوگیری میکنند. علاوه بر این، در بیشتر مواقع هدف دامداران آن است که حیوانات ماده توسط حیوانات نر انتخاب شده توسط آنها باردار شوند (اصلاح نژادی) و نه توسط هر حیوان نری.
روشهای اخته کردن خوکها
روش خارج کردن بیضهها
در این روش یک برش عمودی یا افقی در هر دو کیسهٔ بیضه ایجاد میکنند و بیضهها را خارج میکنند. این روش، پرکاربردترین روش اخته کردن در دامداریهاست چون کمترین هزینهٔ زمانی و اقتصادی را دارد. این عمل درد فوقالعاده زیادی دارد، چه در زمان عمل و چه بعد از آن. حتی در بیشتر کشورهای پیشرفته دامداران اجازه دارند در روزهای اول پس از تولد حیوان این عمل را بدون نظارت دامپزشک و بدون بیحسی انجام دهند. (منبع)
روش Immunocastration
در این روش بیضهها خارج نمیشوند بلکه با تزریق نوعی پروتئین از تولید هورمونهای گونادوتروپین در مغز که هورمونهای جنسی دیگر را تولید میکنند جلوگیری میکنند و عملکرد جنسی را مختل میکنند و در نتیجه، مزه و بوی بد گوشت را تا حدود زیادی کنترل میکنند. این تزریق دو بار انجام میشود: تزریق اول ۸ تا ۱۱ هفته قبل از آنکه خوک را به کشتارگاه بفرستند و دومی ۴ هفته قبل از فرستادن به کشتارگاه. استفاده از این روش سابقهٔ کوتاهی دارد ولی در مورد خوکها، برهها و اسبها رو به افزایش است. (منبع)
روشهای اخته کردن برهها و بزها
پرکاربردترین روشها عبارتند از:
خارج کردن بیضهها
در این روش کیسههای بیضه با یک چاقوی خیلی تیز بریده میشوند و بیضهها خارج میشوند.
نابود کردن بیضهها با انبر مخصوص
در این روش، از انبرهای مخصوص برای نابود کردن طناب منوی و رگهای خونی بیضه استفاده میکنند. به این ترتیب، خون به بیضه نمیرسد و بیضه میمیرد. این کار باید برای هر بیضه به طور جداگانه انجام شود.
روش اخته کردن با حلقههای منقبض کننده
حلقههای منقبض کننده دور کیسههای بیضه بسته میشوند و با جلوگیری از خونرسانی به بیضه باعث از بین رفتن آن میشوند.
برای آگاهی بیشتر در مورد روشهای اخته کردن برهها به این صفحه و این صفحه مراجعه کنید.
روشهای اخته کردن گوسالهها
روشهای فیزیکی
شامل بریدن بیضهها، بستن حلقهٔ منقبض کننده دور بیضهها که از رسیدن خون به بیضهها جلوگیری میکند، از بین بردن بیضهها با انبر مخصوص (مثلاً با گیرهٔ Burdizzo). همچنین، گاهی این روشها را با هم ترکیب میکنند مثلاً کیسهٔ بیضهها را با حلقهٔ منقبض کننده میبندند و ۹ روز بعد بیضهها را کاملاً میبرند.
روشهای شیمیایی
در این روش، یک مادهٔ سمی مانند اسیدلاکتیک را به داخل بیضهها تزریق میکنند و بافت بیضه را از بین میبرند. مدت درمان در این روش دو برابر روش جراحی است.
روش Immunocastration
این روش در بالا توضیح داده شده است ولی در مورد گاوها چندان کاربرد ندارد.
برای آگاهی بیشتر در مورد روشهای اخته کردن گوسالهها به این صفحه مراجعه کنید.
درد اخته کردن
عمل اخته کردن حیوانات معمولاً در روزها یا هفتههای اول زندگی حیوانات اتفاق میافتد. تمام روشهای اخته کردن و مخصوصاً روشهای خارج کردن یا نابود کردن بیضهها فوقالعاده دردآورند، دردی که فقط به موقع عمل محدود نمیشود و مدتها ادامه دارد. شاید فکر کنید این عملها حتماً با بیهوشی انجام میشوند و پس از عمل، حیوانات مرتب مسّکن دریافت میکنند ولی متاسفانه اینطور نیست. استفاده از بیهوشی کامل برای اخته کردن یا هر نوع قطع عضو دیگر به ندرت اتفاق میافتد چون هزینهٔ زیادی دارد ولی حتی استفاده از بیحسی موضعی یا مسّکنها هم در بیشتر دامداریها رایج نیست. حتی در بسیاری از کشورهای پیشرفتهٔ دنیا قانون به دامداران اجازه میدهد در روزها و حتی هفتههای اول پس از تولد حیوانات، عمل اخته کردن را بدون استفاده از بیحسی موضعی و مسّکن انجام دهند.
حیوانات نه تنها موقع عمل بلکه تا مدتها پس از آن علایم بارز درد و ناراحتی را نشان میدهند. آنها جفتک میاندازند، تقلا میکنند، سرشان را به عقب بر میگردانند، تا مدتها خمودهاند، نمیتوانند به درستی بایستند، مضطرباند، علاقهای به محیط یا همنوعان خود نشان نمیدهند، کماشتها هستند، فعالیت کمتری دارند، پاهایشان را مرتب روی زمین فشار میدهند...
همچنین، حتی اگر از بیحسی استفاده شود، همهٔ روشهای مورد استفاده برای بیحسی کارآمد نیستند و حتی اگر از روش درست استفاده شود، با توجه به آنکه کارگران هر روز باید تعداد زیادی حیوان را اخته کنند، معلوم نیست که آن را به درستی انجام دهند.
این صفحه روشهای مختلف کم کردن درد در موقع اخته کردن خوکها، میزان کارآیی و آمار را نشان میدهد.
علاوه بر این، اگر روش اخته کردن به درستی انجام نشود میتواند موجب بروز مشکلات فیزیکی و دردهای زیاد دیگری بشود مثلاً اگر حلقههای منقبض کننده در جای دقیق بسته نشوند میتوانند از خونرسانی به بافتهای دیگر نیز خودداری کنند و باعث از بین رفتن این بافتها شوند. بدیهی است تعدادی از حیوانات در نتیجهٔ اخته شدن میمیرند. این میتواند نتیجهٔ اشتباهات در زمان عمل یا عفونتها و مشکلات بعد از عمل باشد.
قوانین مربوط به اخته کردن حیوانات در سراسر دنیا
بیشتر کشورها هیچ قانونی برای حمایت از حیوانات و مخصوصاً حیوانات پرورشی ندارند. بدیهی است که اکثریت قریب به اتفاق دامداران روشهایی را انتخاب میکنند که کمترین هزینه را چه از نظر نیروی کار و چه از نظر تجهیزات و دارو داشته باشند مگر آنکه قانون استفاده از برخی روشها را الزامی کرده باشد و نظارت کافی بر اجرای قوانین وجود داشته باشد، قانون و نظارتی که معمولاً وجود ندارد.
شاید بد نباشد نگاهی به آمار چند کشور پیشرفته از نظر میزان اخته کردن و استفاده از داروهای بیحسی یا مسّکن برای کاهش درد بیاندازیم:
- بر اساس آمار منتشر شده در سال ۲۰۰۲ در آمریکا ۷۷٫۴ درصد برههای این کشور اخته میشوند (و دم ۹۱٫۷ درصد آنها بریده میشود). در این عملها استفاده از داروهای بیحسی در میان دامداران آمریکا رایج نیست چون داروی بیحسی لیدوکائین بدون تجویز پزشک قابل خریداری نیست. تنها در صورتی که عمل بریدن دم بعد از ۶ هفتگی برهها انجام شود، قانون آمریکا دامداران را موظف میکند این کار را با نظارت دامپزشک و با بیهوشی انجام دهند. (منبع)
- در استرالیا، گوسفندداران هنگام اخته کردن یا بریدن دم گوسفندها هیچ الزامی برای استفاده از بیحسی یا حضور دامپزشک ندارند مگر آنکه بره بیش از سه ماه سن داشته باشد. (منبع)
- در اتحادیهٔ اروپا، دامداران اجازه دارند خوکها را تا سن یک هفتگی بدون بیحسی و مسّکن اخته کنند.
- بر اساس آمار اعلام شده در سال ۲۰۰۹، در اروپا ۷۷ درصد خوکها بدون بیحسی اخته میشوند. (منبع)
- در میان کشورهای اروپایی و در زمینهٔ استفاده از بیحسی و مسّکن در زمان اخته کردن، کشورهای نروژ، سویس، هلند و سوئد، بهترین عملکرد را دارند. در این کشورها به ترتیب، ۹۹، ۹۷، ۳۰ و ۲۴ درصد خوکها هم هنگام اخته شدن بیحس میشوند و هم بعد از عمل به آنها مسّکن داده میشود. در بقیهٔ کشورهای اروپایی در کمتر از ۶ درصد موارد هم از بیحسی و هم از مسّکن استفاده میشود. (منبع)
- در کشورهای انگلیس و ایرلند معمولاً خوکهای نر را عقیم نمیکنند بلکه همگی آنها را قبل از رسیدن به بلوغ به کشتارگاه میفرستند.
- در ایالات متحده، دامداران اجازه دارند خوکها را تا سن ۲۸ روزگی بدون بیحسی و مسّکن اخته کنند. (منبع)
- در کانادا دامداران تا سال ۲۰۱۶ اجازه داشتند خوکها را تا سن ۱۰ روزگی بدون بیحسی و مسّکن اخته کنند ولی از جولای ۲۰۱۶ دامداران موظفاند موقع اخته کردن خوکها در هر سنی از بیحسی استفاده کنند. (منبع)
- نتیجهٔ یک تحقیق در آمریکا در سال ۲۰۱۲ نشان داد دامداران این کشور برای کم کردن هزینهٔ اقتصادی و کارگر بیشتر از روش اخته کردن با جراحی و بدون بیحسی استفاده میکنند. (منبع)
- در هنگام اخته کردن گوسالهها در ایالات متحدهٔ آمریکا از هر ۵ دامپزشک فقط ۱ دامپزشک از بیحسی موضعی یا مسّکن استفاده میکند. (منبع)
در پایان باز هم توجه شما را به این نکته جلب میکنم که اینها تعدادی از آمار منتشر شده از کشورهای پیشرفته بود و در بسیاری از کشورها اصولاً قانونی برای حمایت از حقوق حیوانات و مخصوصاً حیوانات پرورشی وجود ندارد.
- توضیحات
- نوشته شده توسط: تالین ساهاکیان
به یاد حیوانات پرورشی...
حیوان پرورشی کیست؟
حیوان پرورشی، حیوانی است که:
- معمولاً تاریخ تولدش را یک انسان مشخص میکند و صد البته تاریخ مرگش را.
- میشود همهٔ نیازهایش را نادیده گرفت، مهم نیست!
- اصولاً کسی حساب نمیشود، میشود مثل یک دستمال از او استفاده کرد، مچاله کرد و دور انداخت. تقصیر چه کسی است که او عواطف و احساسات و سلسله اعصاب مرکزی دارد؟ میخواست نداشته باشد! اینجا منافع اقتصادی حرف اول را میزنند.
- میتوان هر کاری با او کرد: شکنجه، بهرهکشی، تحقیر، سوزاندن، زنده به گور کردن، قطع عضو... و مطمئن بود که از عامهٔ مدعیان اخلاق و مدنیت همانقدر صدای اعتراض در میآید که از یک دیوار!
حیوان پرورشی، حیوان عجیبی نیست. حیوانی است که یک برچسب خورده است. بعضی از حیوانات کلاً این برچسب را خوردهاند و بعضی دیگر بر حسب شرایط این برچسب را میخورند مثلاً یک گاو همیشه یک «حیوان پرورشی» است ولی یک سگ تا وقتی خانهای دارد حیوان پرورشی نیست، حیوان خانگی است. آزار دادنش جرم محسوب می شود ولی اگر همین سگ از یک مرکز «تولهکشی» برای آزمایشگاهها سر در بیاورد یا در یکی از این مراکز به دنیا بیاید، دیگر حیوان پرورشی است و میتوان هر کاری با او کرد.
کمتر برچسبی در دنیا میتواند اینچنین وجدانها را بیحس کند، صداهای اعتراض را خفه کند و حقوق یک موجود را نیست کند. «پرورشی»، بدترین برچسبی است که یک حیوان میتواند بخورد.
کاش همهٔ ما از این دوگانگی بارز اخلاقی نجات پیدا کنیم و بگذاریم حیوانات بدون برچسب زندگی کنند.
پرورش حیوانات جزو چرخهٔ طبیعت؟ واقعاً؟!
به جای گرمای مادر، گرمای ماشین جوجهکشی را شناختهاند.
به جای نور آفتاب، نور لامپها را دیدهاند.
به جای زمین روی سیمهای قفسها ایستادهاند.
به جای هوای آزاد، هوای دم کردهٔ مرغداری و بوی تعفن و پوسیدگی همنوعانشان را استشمام کردهاند.
به جای چمباته زدن روی شاخهها در مدفوع خود چمباته زدهاند.
به جای سرگرمی با خاک و آب و طبیعت از روی استیصال مرتب به میلهها و همنوعان خود نوک زدهاند.
به جای زندگی، شکنجه را تجربه کردهاند.
و تمام اینها برای آن است که آدمها میخواهند تخم قاعدگی آنها را بخورند و هنوز کسانی هستند که میگویند این چرخهٔ طبیعت است. واقعاً؟!
وقتی شروع و پایان زندگی یکی است
متوسط طول عمر: ۲ ساعت
محل تولد: جهنمی به نام تولیدی مرغهای تخمگذار
نام: جوجهٔ نر
گناه: پسر بودن! نمیتواند تخم بگذارد!
چند ساعت پیش به دنیا آمده است در دنیای ماشینآلات و پلاستیک و بتون و خون.... بیمادر، بیسرنوشت و در انتظار مرگ در حالی که هنوز نمیداند زندگی چیست! چه دنیای عجیب و وحشتناکی است دنیایی که آدمها برای حیوانات دیگر ساختهاند...
جهنم!
بعضیها در مورد جهنم خیالبافی میکنند
بعضیها از جهنم میترسند،
بعضیها دیگران را از جهنم میترسانند،
بعضیها جهنم را میسازند،
و بعضیها هم در خود خود جهنم به دنیا میآیند
بیهیچ گناهی
و بیهیچ امیدی به بهشت...
قویتر باش
قویتر از بهانههایت باش
قویتر از هوسهایت
قویتر از عادتهایت
قویتر از سنّتهای اشتباهی که به ارث بردهای
قویتر از حسی که میگوید
«همرنگ جماعت باش. متفاوت بودن سخت است»
قویتر از قضاوت دیگران
تو انتخاب داری
برای قویتر بودن
برای تغییر کردن و تغییر دادن
من انتخابی ندارم.
«انتخاب» شما!
به بردگی نشانده «پول» شما...
دامداری صنعتی
علم و تکنولوژی خیلی وقت است که به اینجا رسیده است ولی کف و سقف و دیوارهایش در برابر «اخلاق» چنان نفوذناپذیرند که سادهترین اصول اخلاقی نمیتوانند وارد آن شوند. اینجا ناکجایی است که از نظر جغرافیایی به ما خیلی نزدیک است، شاید در حومهٔ شهرمان باشد یا حتی چند خیابان آن طرفتر از ما ولی ته دنیاست، همان جایی که نمیخواهیم در بارهٔ آن بدانیم و بشنویم. اینجا «دامداری صنعتی» است!
- توضیحات
- نوشته شده توسط: تالین ساهاکیان
استفاده از پتیشنها برای مبارزه با حیوانآزاری یا دفاع از حقوق حیوانات
بسیاری از تغییرات بزرگ در زمینهٔ حقوق حیوانات در سراسر دنیا در نتیجهٔ اعتراضات درازمدت و سازمان یافتهٔ حیواندوستان رخ دادهاند. اعتراض از طریق پتیشنها یکی از سادهترین راههای موثر برای جلب توجه مسئولان نسبت به آزار حیوانات و جلب حمایت آنها برای رسیدگی به تخلفات و تدوین قوانین در راستای حفظ حقوق حیوانات در درازمدت است. متاسفانه استفاده از این ابزار ساده و کارآمد هنوز آنطور که باید و شاید در بین حامیان حیوانات در ایران جا نیفتاده است. اگر شاهد حیوانآزاری در خیابان، خانهها، باغوحشها و غیره بودهاید و مدرکی از آن در دست دارید یا فیلمی از آزار حیوانات در ایران در اینترنت میبینید و هنوز پتیشنی در بارهٔ آن وجود ندارد، پتیشنی برای پیگیری و رسیدگی به آن ایجاد کنید و آدرس ایمیل سازمانهایی را که مسئول رسیدگی به این تخلفاند در پتیشن قرار دهید.
ایجاد پتیشن
برای ایجاد و امضای پتیشنها، سایتهای زیادی وجود دارند. دو سایت از بین سایتهای معتبر برای پتیشنها سایت change.org و care2.com هستند. روش کار این سایتها به این صورت است که:
۱- پتیشنی ایجاد میکنید و موضوع و متن پتیشن را مشخص میکنید و عکس یا ویدئویی را به آن ضمیمه میکنید.
۲- یک یا چند شخص یا سازمان را به عنوان «تصمیم گیرندگان» این پتیشن معرفی میکنید. اینها کسانیاند که باید به اعتراض یا درخواست شما رسیدگی کنند.
۳- در بهترین حالت، علاوه بر نام، آدرس ایمیل «تصمیم گیرندگان» را هم وارد میکنید و متن ایمیلی را هم که قرار است برای آنها فرستاده شود، می نویسید. در این حالت، هر بار که شخصی این پتیشن را امضا میکند یک ایمیل با متنی که شما به عنوان ایجاد کنندهٔ پتیشن نوشتهاید برای همهٔ تصمیم گیرندگان فرستاده میشود.
۴- در صورت تمایل، بعد از آنکه تعداد امضاهای پتیشن به حد نصاب مورد نظر رسید، میتوانید لینک پتیشن را که در آن تعداد امضا کنندگان مشخص است با ایمیل به آدرس ایمیل تصمیم گیرندگان بفرستید.
از کجا بدانیم چه سازمان یا سازمانهایی را به عنوان «تصمیم گیرندگان» معرفی کنیم؟
اگر تصمیم گیرندهٔ یک پتیشن اشتباه انتخاب شده باشد، پتیشن، ارزش چندانی ندارد. برای انتخاب درست لیست تصمیم گیرندگان، به چند نمونهٔ زیر توجه کنید:
سناریوی ۱:
شاهد سگکشی یا گربهکشی سازمان یافته از طرف یک شهرداری هستید: در این حالت، بهتر است گیرندگان پتیشن شما سازمان مرکزی محیط زیست، سازمان محیط زیست استان مربوطه و خود شهرداری متخلف باشند.
سناریوی ۲:
شاهد آزار حیوانات در یک باغوحشاید: در این حالت، بهتر است گیرندگان پتیشن شما سازمان مرکزی محیط زیست، سازمان محیط زیست استان مربوطه و شهرداری شهری باشد که باغوحش در آن است.
سناریوی ۳:
شاهد آزار سگها یا گربهها یا حیوانات وحشی توسط افراد خصوصی هستید: در این حالت، بهتر است گیرندگان پتیشن شما سازمان مرکزی محیط زیست و سازمان محیط زیست استان مربوطه باشند.
سناریوی ۴:
از تولید کننده یا شرکتی درخواستی دارید مثلاً میخواهید از مسئولان یک تولید کنندهٔ مواد غذایی گیاهی درخواست کنید برای حفظ بیشتر حقوق حیوانات در محصولاتشان از تخممرغ و لبنیات استفاده نکنند. در این حالت، قصد شما اعتراض نیست بلکه یک درخواست است. در این صورت، گیرندهٔ پتیشن شما فقط خود تولید کننده است و نه سازمانی دیگر.
روش ایجاد پتیشن
روش ایجاد یک پتیشن جدید در بسیاری از سایتها مشابه هم است. در این قسمت، مراحل ایجاد یک پتیشن جدید در سایت change.org را نشان میدهیم:
۱- به صفحهٔ لاگین سایت change.org بروید.
۲- اگر قبلاً در سایت change.org اکانتی ایجاد کردهاید، فقط باید آدرس ایمیل و کلمهٔ رمز خود را وارد کنید و روی دکمهٔ log in کلیک کنید.
۳- اگر هنوز اکانتی در این سایت ندارید میتوانید یک اکانت جدید ایجاد کنید. برای این کار:
- روی لینک sign up کلیک کنید.
- نام و نام خانوادگی، آدرس ایمیل و یک کلمهٔ رمز را وارد کنید و روی دکمهٔ sign up کلیک کنید.
- در این مرحله، یک ایمیل به آدرس شما فرستاده میشود. روی لینکی که در این ایمیل است کلیک کنید. یک صفحهٔ جدید باز میشود. در این صفحه کلمهٔ رمزی را که قبلاً انتخاب کرده بودید وارد کنید و روی دکمه کلیک کنید.
۴- برای ایجاد یک پتیشن جدید به صفحهٔ اصلی سایت بروید و روی دکمهٔ start a petition کلیک کنید.
۵- برای پتیشن یک عنوان گویا و در عین حال، کوتاه انتخاب کنید مثلاً «تقاضا برای رسیدگی به مورد گربهآزاری در شهر ایکس». روی دکمهٔ continue کلیک کنید.
۶- نام اشخاص یا سازمانهای تصمیم گیرنده را وارد کنید (ایمیل آنها را در مراحل آخر وارد میکنیم) و روی دکمهٔ continue کلیک کنید.
۷- موضوع یا مورد حیوانآزاری را شرح دهید. سادهترین کار آن است که متن را خطاب به تصمیم گیرندگان بنویسید و بعداً از همین متن به عنوان متن ایمیلی که قرار است برای تصمیم گیرندگان ارسال شود استفاده کنید. متن باید گویا باشد و در آن کاملاً مشخص باشد درخواست شما چیست. درخواست شما میتواند رسیدگی به یک مورد حیوانآزاری خاص باشد یا اعمال استراتژیهای خاص برای دفاع از حقوق حیوانات یا دستگیری یک شخص خاص یا.... متن باید در نهایت ادب و احترام نوشته شده باشد و فقط گله نباشد بلکه نشان بدهد که شما امیدوارید تصمیم گیرندگان به مورد رسیدگی خواهند کرد. در غیر این صورت، احتمالاً نه تنها پتیشن تاثیر مثبتی به حال حیوانات نخواهد داشت بلکه اثر عکس خواهد گذاشت. از درخواست برای مجازاتهای خشونتآمیز برای عاملان حیوانآزاری جداً خودداری کنید. هدف ما، مبارزه با خشونت است و استفاده از خشونت برای مبارزه با خشونت یک دام خطرناک است که ما را به جایی نمیرساند بلکه حیوانات و خود ما را بیشتر در قهقرا فرو میبرد. بعد از نوشتن متن، روی دکمهٔ continue کلیک کنید.
۸- یک پنجرهٔ کوچک باز میشود. روی این پنجره هم دکمهٔ continue کلیک کنید.
۹- روی دکمهٔ upload photo کلیک کنید و عکسی را که مورد حیوانآزاری را نشان میدهد انتخاب کنید یا اگر فیلمی از مورد حیوانآزاری دارید، لینک آن را در قسمت مربوطه وارد کنید و سپس روی دکمهٔ Embed video کلیک کنید. سپس روی دکمهٔ Save and preview کلیک کنید.
۱۰- روی دکمهٔ Edit کلیک کنید.
۱۱- آدرس ایمیل تصمیم دهندگان را وارد کنید. در صورت لزوم تصمیم گیرندهای را حذف کنید یا تصمیم گیرندگان جدید اضافه کنید. برای اضافه کردن یک تصمیم گیرندهٔ جدید باید نام سازمان یا شخص، (در صورتی که شخص است) سِمت شخص در سازمان و از همه مهمتر آدرس ایمیل تصمیم گیرنده را وارد کنید.
۱۲- متن ایمیل را وارد کنید. اگر شرح پتیشن را خطاب به تصمیم گیرندگان نوشتهاید، میتوانید عین همان متن را در اینجا کپی کنید.
۱۲- در قسمت Add topics میتوانید دستهبندی پتیشن را مشخص کنید تا احتمال مشاهدهٔ پتیشن توسط افرادی را که به موضوع حقوق حیوانات علاقه دارند بالاتر ببرید. مثلاً می توانید در این قسمت Animals را انتخاب کنید.
۱۳- با کلیک روی دکمهٔ Save تغییرات را ذخیره کنید و سپس در بالای صفحه روی دکمهٔ publish کلیک کنید. از این لحظه به بعد دیگران میتوانند پتیشن را ببینند و امضا کنند.
۱۴- لینک پتیشن را کپی کنید و در شبکههای اجتماعی پخش کنید.
۱۵- سایت change.org اولین هدف را روی ۱۰۰ امضا فرار میدهد. اگر ۱۰۰ نفر آن را امضا کنند هدف را روی ۲۰۰ قرار میدهد و اگر تعداد امضا کنندگان به ۲۰۰ برسد، هدف بعدی ۵۰۰ امضا خواهد بود و به همین ترتیب ادامه پیدا خواهد کرد.
۱۶- شما در هر لحظه میتوانید لینک پتیشن را باز کنید، روی دکمهٔ Edit کلیک کنید و مشخصات پتیشن شامل عنوان، شرح، متن ایمیل و لیست تصمیم گیرندگان را تغییر دهید. این تغییرات شامل ایمیلهایی که تا این لحظه فرستاده شدهاند نخواهد بود.
۱۷- همچنین اگر اتفاق تازهای در مورد موضوع پتیشن اتفاق میافتد (مثلاً مسئولان تصمیم می گیرند کاری صورت دهند)، می توانید با کلیک روی post an update امضا کنندگان را از این موضوع آگاه کنید.
- توضیحات
- نوشته شده توسط: تالین ساهاکیان
مبارزهٔ موثر با حیوانآزاری
حیوانآزاری همیشه و در همه جای دنیا وجود داشته و دارد و متاسفانه همیشه وجود خواهد داشت ولی باید برای به حداقل رساندن آن به طور جدی تلاش کنیم. شوربختانه در کشور ما ابعاد حیوانآزاری بسیار گسترده است که البته این چیز تازهای نیست ولی در سالهای اخیر، وجود اینترنت و شبکههای اجتماعی باعث شده است عموم مردم از ابعاد گستردهٔ آن بیشتر مطلع شوند. این آگاهی میتواند قدم اول برای شروع تغییر باشد به شرط آنکه حامیان حیوانات در ایران با موضوع به درستی برخورد کنند.
در حال حاضر، تقریباً ماهی نیست که چندین مورد حیوانآزاری در اینترنت منتشر نشود و اینها فقط چند نمونه از هزاران موردی است که هر روز رخ میدهد. تعدادی از این ویدئوها توسط خود متخلفان و به منظور جلب توجه و آزار روحی حیواندوستان منتشر میشوند و تعدادی دیگر، توسط کسانی که شاهد این اتفاقاتاند و میخواهند به آنها پایان دهند. بدون شک، عکسها و فیلمها تکان دهندهاند و باعث خشم و نفرت هر بینندهای در برابر متخلفان میشوند ولی آیا با ناسزا گفتن و نفرین کردن مشکلی حل میشود؟ اگر واقعاً میخواهیم تغییری به وجود بیاوریم، در مواجهه با موارد حیوانآزاری منتشر شده در اینترنت به صورت سازمان یافته عمل کنیم:
۱- اگر هنوز پتیشنی برای درخواست از مسئولان برای رسیدگی به این عمل وجود ندارد، بهترین کار این است که یک پتیشن اینترنتی ایجاد کنیم. برای آگاهی بیشتر در این مورد به این صفحه مراجعه کنید.
۲- اگر وقت کافی برای ایجاد پتیشن نداریم، یک ایمیل محترمانه برای مسئولان مربوطه بزنیم. در بسیاری از موارد، مانند آزار حیوانات در باغوحشها و آزار حیوانات وحشی و همچنین، آزار حیواناتی مانند سگ و گربه میتوان به مسئولان محیط زیست استان مربوطه شکایت کرد. برای این کار میتوانیم در گوگل، سازمان محیط زیست استان مربوطه را جستجو کنیم و آدرس ایمیل را از قسمت «تماس با ما» کپی کنیم و یک ایمیل به این آدرس بفرستیم. همچنین، میتوانیم ایمیل سازمان مرکزی محیط زیست (
۳- اگر شاهد عینی حیوانآزاری هستید یا سامانهٔ ۱۵۴۰ که یک سامانهٔ رایگان برای گزارش تخلفات محیطزیستی است تماس بگیرید و اگر جواب نگرفتید، با سازمان محیط زیست شهر یا استانتان تصمیم بگیرید (با جستجو در گوگل میتوانید شماره را پیدا کنید). در این صفحه شمارهٔ تماس سازمانهای محیط زیست استانی لیست شده است.
برای گزارش آسیب دیدگی حیوانات خانگی در شهر تبریز: سامانهٔ ۱۳۷ که مربوط به شهرداری است و با پناهگاه پردیس همکاری دارد.